Codzienne funkcjonowanie człowieka uzależniony jest od wielu procesów zachodzących jednocześnie, w tym od sposobu odbierania i przetwarzania informacji płynących z otoczenia a także własnego ciała. Dźwięki, ruch, dotyk, światło czy zmiany pozycji wpływają na to, jak organizm reaguje na różnorakie sytuacje. U niektórych osób sposób przetwarzania tych bodźców może powodować trudności w wykonywaniu określonych czynności, skupieniu sugestie albo dostosowaniu reakcji do danej sytuacji.
Terapia integracji sensorycznej jest jedną z form pracy wykorzystywanych w sytuacji obserwowanych trudności związanych z odbieraniem i organizowaniem bodźców. Jej przebieg zależy od indywidualnych potrzeb oraz wcześniejszej oceny funkcjonowania danej osoby.
W praktyce pierwszym etapem jest zazwyczaj dokładna obserwacja zachowania a także sposobu reagowania na różnorakie sytuacje. Nie każda nietypowa reakcja oznacza problem wymagający profesjonalnych działań, dlatego ważne jest uwzględnienie całego obrazu funkcjonowania. Pod uwagę bierze się w głównej mierze reakcje na ruch, kontakt z różnymi powierzchniami, poziom aktywności, koordynację a także sposób wykonywania codziennych zadań. Na bazie takich informacji można określić, które obszary wymagają większej sugestie. Terapia integracji sensorycznej opiera się na stosownie dobranych ćwiczeniach i aktywnościach, które mają wspierać organizację odbieranych informacji oraz reakcje na bodźce.
Zajęcia związane z tym podejściem na prawdę bardzo często wykorzystują różnorakie formy aktywności ruchowej i zabawy, ponieważ właśnie poprzez działanie organizm uczy się reagowania na określone sygnały. W praktyce istotne jest implementację poziomu trudności do aktualnych sposobności uczestnika. Zbyt proste zadania mogą nie dostarczać wystarczającej stymulacji, natomiast zbyt wymagające mogą powodować zniechęcenie albo nadmierne obciążenie. Dlatego sposób prowadzenia zajęć jest zwykle modyfikowany w współzależności od obserwowanych reakcji. Ważne znaczenie ma też regularna ocena postępów i dostosowywanie kolejnych działań do zmieniających się potrzeb.
Trudności powiązane z przetwarzaniem bodźców mogą wpływać na różnorakie obszary życia, dlatego podejście do terapii na prawdę często obejmuje także współpracę z osobami z najbliższego otoczenia. Codzienne sytuacje, takie jak nauka, zabawa, wykonywanie zadań czy kontakty społeczne, dostarczają wielu informacji o sposobie funkcjonowania. Obserwacje realizowane oprócz miejscem zajęć mogą być pomocne przy określaniu dalszego kierunku pracy. Terapia integracji sensorycznej nie jest jednolitym schematem stosowanym w każdym przypadku, ponieważ zakres działań zależy od indywidualnej sytuacji, wieku, możliwości oraz kategorii występujących trudności.
Zobacz także: terapia integracji sensorycznej łódź.
